تمرینات شکم

شکم از چند لایه عضلانی تشکیل شده: رکتوس ابدومینیس (همون شکم شش‌تکه معروف)، مورب‌های خارجی و داخلی (مسئول چرخش تنه) و عرضی شکمی (لایه‌ی عمیق‌تر که مثل یک کمربند طبیعی عمل می‌کنه). برنامه‌ی کامل شکم باید هر سه لایه رو پوشش بده، نه فقط رکتوس.

عضلات شکم در همه افراد کم‌وبیش وجود دارن؛ چیزی که باعث «دیده‌شدن» این عضلات می‌شه، پایین‌بودن درصد چربی زیرپوستیه، نه صرفاً تعداد تمرین شکم. برای همین کسی که هر روز شکم می‌زنه اما رژیم غذایی مناسبی نداره، ممکنه هیچ‌وقت این عضلات رو نبینه.

عضلات شکم در تقریباً همه حرکات بزرگ بدنسازی — اسکوات، ددلیفت، پرس سرشانه — نقش تثبیت‌کننده دارن. یک شکم قوی، نه‌فقط برای زیبایی، بلکه برای انتقال درست نیرو در این حرکات و کاهش ریسک آسیب کمر ضروریه.

دو تا سه جلسه در هفته، با ترکیبی از حرکات ایستا (مثل پلانک برای ثبات) و حرکات دینامیک (مثل کرانچ و بالا آوردن پا برای قدرت)، برای اکثر افراد کافیه. تمرین بیش‌ازحد شکم، بدون توجه به رژیم غذایی، معمولاً نتیجه‌ی محدودی به همراه داره.